Einde vakantie: Aan de slag!

De zomer voorbij?

Alhoewel de zomer nog lekker door zet in September is onze vakantie voorbij. De Mini zit weer in de schoolbanken, wij rennen van werk naar paardrijles, supermarkt, sportschool en Swan Markets. Door dat heerlijke warme weer van de afgelopen weken, springen we ook af en toe nog even in het zwembad.

Normaal gesproken, denk je bij de start van de back-to-school hecktiek… Was het maar weer begin augustus. Maar nee, wij niet! De lange meditatie-sessies aan het strand (lees: boek, mythos en hoge golven) om het “los te laten” waren we wel een beetje zat aan het worden. Tijd om in actie te komen! Zoals al eerder gezegd, het “laat-het-los”-mantra is niks voor ons. Juist omdat je het loslaat weet je dat de kans groter is dat er (eindelijk) een tweede Mini in wording is. Maar goed, als je dat denkt, dan laat je het al eigenlijk niet meer los. Snap je het nog?

Aan de Slag

Dus niks los laten, vast pakken! Aan de slag: De eerste stap na een serie van diagnosticerende onderzoeken (begin hier bij het begin als je net komt binnenvallen) is een zogenaamd startgesprek. Onze nieuwe missie-leidster wordt Dokter T. Een van de doktoren die in een eerder stadium, een nogal pijnlijk onderzoek heeft uitgevoerd en dus is er sprake van een kleine Pavlov-reactie. Bij mij dan. Want mannen worden redelijk ontzien in dit hele verhaal.

Op de valreep

Dokter T. valt meteen met de deur in huis. Beetje jammer dat de krabbels van onze grote vriend V. onleesbaar zijn, maar gelukkig kennen we de resultaten inmiddels uit ons hoofd. Doordat de afgelopen twee maanden wat roet in de punctualiteit van mijn cyclus hebben gegooid, is het toch wat lastig te bepalen hoe, wat en wanneer. Dan maar op de valreep een inwendige echo.

Denk jij nu ook meteen, het zal toch niet? Vakanties zijn altijd ergens goed voor. Lekker ontspannen, geen stress en dan zul je net zien… Dat loslaten werpt dan ineens zijn vruchten (of eicellen?) af. Ja, dat dacht ik ook. Ookal weet ik natuurlijk precies hoeveel dagen het geleden is dat mijn cyclus is begonnen. Dat het feitelijk eigenlijk niet kan. Maar goed, je weet maar nooit. Ik was wel wat misselijk gisteren. En die buik, dat is vast niet alleen van 4 weken lang Grieks eten en barbecuen. Ja, zie je, deze echo lijkt precies op de echo bij de eerste Mini-in-wording. Zwart wit, veel ondefinieerbare vlekken. Oeh kijk, er knippert iets! Dat is vast een piepkleine embryo…

Sorry hoor, het beeld knippert een beetje omdat het apparaat net aan staat”. Oh.

Wachten…

Goed, ik zal jullie maar niet langer op het puntje van de stoel laten zitten. Dokter T. denkt te zien dat er een eisprong is geweest, maar kan niet precies aanwijzen wanneer en wat. Het is in ieder geval te vroeg om iets, of iemand-in-wording, te zien. Dus wat nu? Wachten. Wachten op een nieuwe cyclus. De vakantie-modus heeft vooralsnog bij ons nog niet gewerkt. Duidelijk is in ieder geval dat we starten met IUI, zodra we weer aan het begin staan van een nieuwe cyclus. Een tas vol folders en een beetje teleurgesteld gaan we naar huis, met de opdracht om te bellen zodra we op dag 1 van een nieuwe cyclus zijn. Oh ja, en misschien wordt het tijd dat we die 4-weken-grieks-eten-en-niet-sporten-buik even wegwerken…

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *