Prikken-maar-en-Klaar!

Als je mijn blogs de afgelopen maanden een beetje hebt gevolgd dan weet je dat het krijgen van een tweede Mini, allesbehalve romantisch is bij ons thuis. Loop je nog wat achter? Dan kun je hier even bijlezen 🙂

De afgelopen weken hebben we dus jacht gemaakt op het EI. Niet zomaar een EI, maar het grootste follikel dat zich heeft laten zien op de echo’s die er de afgelopen weken zijn gemaakt.  Als dat follikel groot genoeg is, +/- 17 mm, dan wordt er op het moment suprême een injectie toegediend met Pregnyl. Dit is een lichaamseigen hormoon dat de eisprong stimuleert.

Om het feest compleet te maken, mag ik deze injectie zelf toe dienen. Nu zou dat best lastig kunnen zijn als je bang bent voor naalden. Of niet zo goed tegen bloed kan. Of al wit weg trekt als je aan wondjes, hechtingen of andere medische ongein denkt. Yes! Ik kom voor al het voorgaande in aanmerking. De verpleegster die de prik-instructie geeft, (nee, je krijgt helaas geen diploma mee naar huis) vraagt gelukkig niet of ik het zie zitten. Ze pakt enthousiast alle benodigdheden bij elkaar, schroeft wat dingen open, draait wat naalden in spuiten en schud met wat bakjes. Slik…

Bofkont die ik ben, mag ik eerst even “oefenen”. Er is een spuit gevuld met zoutoplossing, met naald en al. Je pakt simpelweg een stukje buik(vet…) en prikt de naald hier in zijn geheel in. Bij voorkeur in een keer. Dan druk je langzaam de vloeistof uit de spuit. Simpel als dat.

Tenminste. Als je dat kan zonder te kijken. Want kijken terwijl je een naald in je eigen buik prikt, liever niet. Maar goed, dat is dus best lastig, vooral als je niet in een willekeurig stuk vlees wilt prikken. Ogen openhouden dan maar. Na de “test-prik” gaat de verpleegkundige nog even iets pakken. Vandaag ben ik alleen op afspraak. Dus geen manlief die als cheerleader me aanmoedigt. Gelukkig heb ik daardoor wel even de tijd om als een vis op het droge naar lucht te happen, zonder dat iemand het ziet. Want zo’n “test-prik” gaat je niet in de koude kleren zitten. Tenminste, niet bij een watje zoals ik. Maar dat laten we natuurlijk niet merken. Dus bij de vraag van de verpleegkundige “Gaat het allemaal lukken denk je?”, is het antwoord natuurlijk “Uiteraard!”. Het doet immers (bijna) geen pijn, zo’n prik. En het is voor een goed doel. En het moet nou eenmaal. Dus uiteraard lukt het.

Hoe gaat het verder in zijn werk? Op vrijdag is gezien dat het follikel groot genoeg is. Hij is dan 17mm. Dit betekent dat we zaterdagavond Pregnyl mogen spuiten. Door het Pregnyl krijg je een eisprong binnen 24-36 uur. In de tussentijd groeit het follikel nog door met zo’n 2mm per dag. Op maandagochtend staat er een inseminatie gepland.

Omdat het normale leven nou eenmaal doorgaat en wij zeker niet op de bank gaan zitten wachten tot het tweede wonder zich aandient, gaan we een drukke zaterdag tegemoet. Er staat al een eeuwigheid een dinner-date gepland met vrienden uit Amsterdam. Ook hebben we onze zinnen gezet op een wijnproeverij in Huizen, waar een van mijn favoriete wijnproevende vriendinnetjes ook is. Heel veel wijn zal ik niet proeven, maar hier en daar een slokje kan geen kwaad. Nu combineren we beide afspraken door eerst wijn te proeven met de vrienden uit Amsterdam en daarna door te gaan naar een restaurant. Dat betekent, prikken op een toilet tijdens de wijnproeverij… Is dat nou verstandig? Zeker niet. Maar wil ik ervoor naar huis gaan en leuke dingen afzeggen? Niet echt. Dus de Pregnyl ligt in de koelkast van de wijntent en ik heb dat lieve vriendinnetje tot assistent-prikker gebombardeerd. Gelukkig is ze net zo dapper als ik op het gebied van naalden, samen staan we dan ook als giechelende tieners naar de naald te staren op een uber-chique toilet. Dit keer is de injectie al helemaal geprepareerd, dus het een kwestie van dopje eraf en prikken maar!

Ja, prikken maar!

Doe het!

Duurt lang…

Het bemoedigende knijpje in mijn schouder van vriendinlief, (die ondertussen lijkwit is) zorgt ervoor dat ik prik zonder na te denken. Jammer dat je vervolgens langzaam de vloeistof in je buik moet spuiten, want nu ben je ineens aan het bekijken hoe langzaam dat eigenlijk gaat. Daar gaat je snel-prikken-en-klaar-strategie. Maar goed, vriendinlief is er nog steeds en niemand is flauw gevallen. Giechelend van spanning en na een groot glas water voegen we ons weer bij de wijnproevers. We zien nog een beetje pips, maar dat lost een slokje overheerlijke riesling vast wel op…

 

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *