Prikken achter rode gordijnen

Het is weer zover, de bijna-wekelijkse-update!

We hebben drie weken lang de pil geslikt, om de cyclus even op pauze te zetten. Los van een niet-te-stille honger en een kleine kater wegens veel wijn (we maken immers geen baby), geen bijzonderheden.

En toen. Naast de Gonal F, die we al eerder hebben geprikt. Prikken we vanaf nu ook elke dag Decapeptyl. Zo populair, dat het zelfs een eigen website heeft!

Decapeptyl

Decapeptyl bevat de stof triptoreline. Dit stofje remt de aanmaak van hormonen, door een bepaald deel in je hersenen plat te leggen. In principe wordt de gehele natuurlijke gang van zaken plat gelegd. Vervolgens zorgt de toediening van Gonal F (andere hormonen) ervoor dat er wel eiblaasjes gemaakt worden.

Ook dit middel komt verpakt in een voorgevuld spuitje. Feest! Eerst prik je deze naald in je buik, enkele dagen later start je ook met Gonal F. Dus dan worden het 2 prikken op een avond.

Hoe het gaat? Tja. Prikken is niet echt mijn ding. Ook niet als iemand anders het doet. Gewoon helemaal niet. Wat mij betreft doen we het langzaam, pijnloos, voorzichtig. Maar iedereen roept “Nee, doe het snel, net als een pleister!”. Na 3 avonden klungelen, misprikken, 4x op dezelfde plek prikken, en met ogen dicht prikken, lijkt het iets beter te gaan. Deze naalden zijn stroever, zei de fertiliteitsarts. Stroever? Het lijkt wel of er weerhaken aan zitten, of ik heb een buik van staal… (#blokjesbuik #zoujewillen).

In alle paniek en hysterie, zijn we zowaar vergeten te starten met de Gonal-F. Redelijk cruciaal, want zonder Gonal-F geen eitjes. Gelukkig is het geen mega-ramp, het betekent enkel dat het wellicht iets langer duurt voor we genoeg eitjes hebben. Yay, nog een paar dagen extra genieten van deze naalden.

Het gewone leven gaat natuurlijk ook gewoon door. Op vrijdagavond zit ik daarom in de trein naar Amsterdam met een tas vol hormonen. En 2 lieve vriendinnetjes. We drinken een wijntje, eten steak tartare en lachen (en huilen) om Tineke Schouten.

Ja. We waren die drie vrouwen onder de 30 (of 2 waren er eigenlijk al 30, #ikniet) in het publiek bij Tineke. En nee. Wij vinden het niet leuk als ze gaat zingen. Maar stiekem giechelen we heel hard om Beppie Lachebek. #vindenwijleuk

Tijdens de voorstelling gaat er een wekker. Oeps. Dat is mijn “Spuit nu die hormonen” -wekker.  Sorry, Tineke. Dat was ik dus. Om nou in het publiek in de weer te gaan met naalden, gaat me iets te ver. Dus na een laatste, iets te serieuze, toegift sneaken we achter een rood gordijn. Vriendinnen op de uitkijk, onder de trap van de De La Mar prik ik als een ware pro (al zeg ik het zelf) de Decapeptyl en de eerste lading Gonal F. Gaan met die eitjes.. Het is immers bijna Pasen!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *